#14: Hyperverjaardag 🎈
Drie hoeraatjes voor ons!
Hi,
Hyperfocus is alweer een jaar oud. Waar blijft de tijd? 😭
In deze editie blikken we terug op een heel leuk en leerzaam jaar. Toen ik (Eline) het idee kreeg voor deze nieuwsbrief, had ik niet gedacht dat ik er een jaar later nog zoveel lol in zou hebben. Ik heb namelijk in mijn leven al heel wat plannen en ideeën gehad. Met wisselend succes, want ik leg de lat vaak veel te hoog en ben ook nog eens snel verveeld. Ben ik even blij dat ik Carly erbij heb gevraagd, want kijk ons nu!
Hoe het ons verging het afgelopen jaar, lees je hieronder. Ook komen twee trouwe lezers aan het woord over hun adhd, welke informatie ze doorgaans missen en waar ze graag meer over zouden willen lezen.
🎉 ONZE ALLEREERSTE WINACTIE OOIT! 🎉
🧘🏾 Leuk nieuws: we hebben we onze allereerste Winactie ooit in samenwerking met De Nieuwe Yogaschool! Zij hebben 1 maand gratis onbeperkt livestream lessen beschikbaar gesteld. Meer informatie over deze livestream lessen zijn hier te vinden.
We verloten deze onder iedereen die op vrijdag 13 juni geabboneerd is op deze nieuwsbrief (zowel gratis als betaald). Winnaars ontvangen bericht per mail. 🧘🏾
Dank je wel voor het lezen.
Op nog vele jaren Hyperfocus!
Veel leesplezier! ❤️
x
Team Hyperfocus
We interviewden onszelf over één jaar Hyperfocus. 🎙️
Wat begon met een impulsief WhatsApp-bericht, is inmiddels een nieuwsbrief die we al een jaar volhouden (!). En dat zonder neurotypische strakke planningen.
We dachten: laten we, op z’n adhd’s, terugblikken op dit eerste jaar. Wat werkte er (niet)? Wat leerden we? Wat hopen we voor het komende jaar? Met dank aan ChatGPT (a.k.a. Chappie/Chad) voor het meedenken met de interviewvragen.
Hoe is jullie relatie met adhd veranderd sinds jullie begonnen met Hyperfocus?
Carly: ‘In het begin sprak ik al wel regelmatig over mijn adhd met mijn omgeving, maar het maakte me ook verdrietig. Vooral omdat je steeds merkt hoe de wereld eigenlijk niet is ingericht op alles wat niet neurotypisch is. Nu, na een jaar Hyperfocus maken, heb ik het gevoel dat ik een gezondere relatie met adhd heb. Omdat ik er meer mee bezig ben, maar ook omdat ik door de nieuwsbrief zie hoeveel mensen zich herkennen in wat we vertellen. Dat heeft mijn eigen relatie met adhd enorm beïnvloed.’
Eline: ‘Voor mij hetzelfde. En ik voel me er veel minder alleen in. Ik werd vroeger echt nijdig van die "adhd is een superpower"-berichten op social media. Dan dacht ik: rot op. Dat denk ik soms nog steeds een beetje, maar mijn bewustzijn over adhd is vergroot. Het is minder pijnlijk geworden om erover na te denken.’
Carly: ‘Ik had ook moeite met dat hele superpower-frame. Maar door Hyperfocus, en de ruimte die we daarin creëren voor alles wat ná dat oppervlakkige plaatje komt, kan ik er beter mee omgaan. Vroeger was dat soort gladde toxic poisitivity het enige wat je online kon vinden. Terwijl ik juist dingen wilde lezen die realistischer zijn. Mijn frustratie kwam daar vaak vandaan – adhd wordt zó vaak mis gerepresenteerd in de media. We maken met Hyperfocus iets dat ik zelf altijd heb gemist.’
Eline: ‘Ja, en die dingen worden vaak ook geschreven door mensen zonder adhd. Die geven dan de standaard uitleg, en die is óf klinisch óf heel negatief. Wat Hyperfocus me heeft gegeven, is het besef dat het anders kan en dat mensen er echt wat aan hebben. Dat ze zich gezien voelen. En dat geldt ook voor mezelf. Ik ben bijvoorbeeld op m’n nieuwe werkplek veel opener over mijn adhd. Niet dat iedereen precies weet wat het is, maar er is wél openheid om het te willen begrijpen. Dat geeft hoop.’
Wat willen jullie anders of bewuster doen in het komende jaar?
Carly: ‘Meer tijd en ruimte creëren om dit werk te kunnen blijven doen. Met de middelen die we nu hebben – namelijk nul tijd en nul geld – zijn we ver gekomen. Maar ik hoop dat we over een jaar kunnen zeggen: we hebben het rendabeler gemaakt. Bijvoorbeeld door meer betalende abonnees of samenwerkingen.’
Eline: ‘We waren in het begin heel streng voor onszelf. We kregen heel veel stress van deadlines die we zelf bedacht hadden. Tot een van ons zei: "Hé, we hebben dit zelf bedacht, we kunnen het dus ook aanpassen." Dat was echt zo’n domme eye-opener.’
Carly: ‘Hyperfocus heeft me geleerd hoe je op een adhd-manier kunt werken. We deden het eerst heel neurotypisch, grappig genoeg. Nu zijn we veel flexibeler. Als het even niet lukt, doordat we druk zijn of moe of overprikkeld, schuiven we gewoon een weekje op. Of we schrappen het helemaal. Zelfs in mijn andere werk heb ik daarvan geleerd: het mag ook anders. We laten Hyperfocus passen bij adhd, en niet andersom.’
‘We waren in het begin heel streng voor onszelf. We kregen heel veel stress van deadlines die we zelf bedacht hadden. Tot een van ons zei: "Hé, we hebben dit zelf bedacht, we kunnen het dus ook aanpassen." Dat was echt zo’n domme eye-opener.’
Adhd en regelmaat zijn geen vanzelfsprekende combinatie – hoe houden jullie het vol?
Carly: 'Super veel huilen. Grapje.’
Eline: ‘Toen ik het idee kreeg voor deze nieuwsbrief dacht ik meteen: ik moet dit niet alleen doen. Zo ver in m’n adhd-bewustzijn was ik al wel. En tot nu toe werken we heel goed samen. Als de een het niet redt om iets te doen, pakt de ander het op. En wat ook fijn is, we zijn allebei continu bezig met: hoe kan het beter? Hoe kan het leuker?’
Carly: ‘Ik heb in m’n werkende leven nog nooit zo vaak gezegd: “Het is me niet gelukt.” En het is zo fijn dat dat dan geen probleem is. Want we weten allebei van elkaar dat het geen onwil is.’
Eline: ‘Ik heb in m’n leven al zoveel projecten gestart en niet afgemaakt. Meestal omdat ik probeerde te werken zoals ik dacht dat het moest, of zoals anderen het deden. Maar Hyperfocus is voor mij het bewijs dat je dingen ook op je eigen manier kan doen, op je eigen tempo.’
Carly: ‘Het adhd vestje past steeds beter. Binnen Hyperfocus kan ik 100% mezelf zijn.’
Eline: ‘‘Ik teken nog een jaartje bij. Jij?’
Carly: ‘Akkoord.’
Onze best gelezen editie van het jaar was… 🥁
→ Veruit de meeste reacties kregen we op #11: Als Je Partner Adhd Heeft (En Jij Niet). Deze ging over romantische relaties, zeker, maar ook over die met vrienden, zussen en broers. Onze partners Kasper en Sebas waren daarin heel eerlijk over de leuke maar ook de lelijke kanten aan samenleven met een adhd’er. En het interview relatietherapeut Edward de Boer gaf ook veel inzichten. Waarvoor dank aan alledrie! ❤️ ←
‘Koppels waarvan één partner adhd heeft komen vaak bij mij in die gedeelde eenzaamheid. Ze voelen zich beiden al een langere tijd onbegrepen door hun partner, omdat die fundamenteel anders denkt. Een gezonde dynamiek ontstaat wanneer de adhd’er zichzelf goed kent, begrijpt wat hij of zij nodig heeft en dit helder communiceert.’ - Relatietherapeut Edward de Boer in Hyperfocus #11
Onze lieve lezer Sara aan het woord ✨
Mijn naam is Sara Zwanenburg, ik ben 30 jaar, ik woon in Uitdam en ik ben mede-eigenaar van PR- en communicatiebureau Baby. Ik ben gediagnosticeerd in 2021 (diagnose fun fact; Carly’s gesprek in de podcast Damn Honey over adhd was het laatste zetje om mijn eigen adhd-vermoedens met een gespecialiseerde psycholoog te delen).
Hoi Sara! Wat voor informatie over adhd mis jij in het dagelijks leven?
Dat verschilt. Elke keer als ik iets leer over adhd – of over míjn adhd – ontstaat er na verloop van tijd wel weer een nieuwe vraag. Het is een voortdurende zoektocht: naar mijn valkuilen, naar mogelijke hulpmiddelen, naar corrigerend gedrag dat uiteindelijk weer destructief blijkt te zijn, naar controle versus ontspanning. Van het leren kennen van je diagnose tot het doorlopen van de verschillende levensfases mét die diagnose.
In het begin van mijn diagnose was ik vooral op zoek naar informatie over de invloed van adhd op je cyclus. Ik had veel last van stemmingswisselingen rondom mijn eisprong en de dagen voor mijn menstruatie. Informatie hierover via een psycholoog of andere artsen heeft mij nooit echt bereikt. Mijn psycholoog gaf bijvoorbeeld aan dat er te weinig onderzoek gedaan werd naar vrouwen met adhd (sigh) om hier een representatief antwoord op te kunnen formuleren. Men weet inmiddels wél dat, door een gebrek aan bepaalde neurotransmitters bij adhd’ers, de menstruatiecyclus extra diepe dalen met zich mee kan brengen. Wat ik zou willen weten, is of dat bijvoorbeeld met bepaalde anticonceptiemiddelen of (adhd-)medicatie te verbeteren valt. Ik heb weleens gelezen dat antidepressiva hier een oplossing in kunnen zijn. Maar die informatie is voor mij altijd te vaag geweest om er zomaar mee te gaan experimenteren.
De laatste tijd zit mijn informatiebehoefte meer op emotieregulatie. Tijdens de adhd-therapieën die ik heb gevolgd, ging het vaak over concentratie en hyperactiviteit. Ik was in die therapie veel bezig met vragen zoals: “Hoe zorg je ervoor dat je saaie, repetitieve taakjes kunt doen?”, of: “Hoe zorg je ervoor dat je op een kantoor kunt werken?” Allemaal hartstikke prima, maar waar ik persoonlijk het meeste last van heb, is mijn gebrek aan emotieregulatie. Al mijn gedachtes worden pas gevormd zodra ik ze hardop zeg. Soms leuk, adrem, assertief, of gewoon lekker direct. Maar soms ook ontzettend vervelend – boos, verdrietig, onaardig, fel. Hoe controleer je wat je eruit gooit, terwijl het voelt alsof je er geen controle over hebt? Tot nu toe heb ik daar weinig houvast in gevonden. Het is wat mij betreft een onderbelichte adhd-kwaal die ontzettend veel invloed kan hebben op je dagelijks leven – en op dat van je omgeving.
Waar vind je die nu?
Ik luister veel naar podcasts over deze specifieke onderwerpen. En als ik er stress over heb (of aan het doomscrollen ben), dan zoek ik via Google naar van alles: gelijkgestemden, wetenschappelijke onderbouwing, uitleg of tips. Maar ik stuit vaak op desinformatie van bedrijven die geld willen verdienen aan vrouwen met adhd, en vooral dure online cursussen aanbieden. Ook zitten er veel podcasts tussen die gemaakt zijn door self proclaimed psychologen, die – vind ik – meer kwaad dan goed doen door generaliserend te spreken of oplossingen aan te dragen die totaal niet haalbaar zijn.
Maar tegelijkertijd leun ik ook echt op psychologen. Een tijd geleden sprak ik met een coach die ook wat meer spiritualiteit bij de onderwerpen betrok. Op dit moment ben ik meer into schematherapie – geen adhd-specifieke therapie, maar eentje die kijkt naar je vastgeroeste patronen en helpt om die te doorbreken. Van beide heb ik veel geleerd.
Wat voor onderwerpen wil je vaker lezen?
Eigenlijk alles hierboven: adhd en je cyclus (of breder nog: van puberteit tot overgang) en emotieregulatie. Maar ook onderwerpen als adhd en seksualiteit, of de oorzaken en eventuele hulpmiddelen bij brainfog. Reviews over het scala aan medicijnen dat je kunt slikken. Zelf kreeg ik bij methylfenidaat bijvoorbeeld last van kaakklem, altijd koude handen, en ik droomde helemaal niet meer. Hoe zit dit bij andere mensen? Wat ervaart men – en met name mensen met een baarmoeder – bij andere (cocktails van) medicijnen? adhd en alcohol? adhd en drugs? adhd en medicijnen én alcohol of drugs?
Waar heb je precies behoefte aan? Handvatten? Andere mensen aan het woord?
Ik denk dat ik behoefte heb aan uitgebreide, eerlijke en gedetailleerde ervaringen van andere mensen die op mij lijken. Te vaak voel ik me alleen in mijn klachten, terwijl ik echt niet de enige kan zijn. Voor mij ligt een groot deel van de oplossing in acceptatie: verantwoordelijkheid nemen voor de eventuele negatieve gevolgen voor jezelf en anderen, maar ook trots zijn op de dingen die mij onderscheiden van anderen – die Sara Sara maken. Acceptatie is makkelijker als je mensen ziet die op je lijken. Als je weet dat je niet de enige bent. Dat het eigenlijk heel ‘normaal’ is dat je bent wie je bent. Dat gaat verder dan een Jochem Myjer kinda hyper-typetje, en gaat veel meer over onzichtbare problemen, interne gevoelens en dagelijkse struggles.
Wat zou je willen dat mensen weten over het onderwerp waarover je meer wil weten?
Dat vind ik moeilijk. Als meer mensen zouden weten welke verschillende vormen van adhd er zijn, en wat je daar allemaal bij kunt ervaren, dan zou er misschien ook meer compassie mogelijk zijn. Dat is iets waar ik persoonlijk veel aan zou hebben. Tegelijkertijd weet ik ook dat er grotere problemen zijn in de wereld – en dat compassie misschien harder nodig is op plekken buiten mijn adhd... Ik ben blij met de hulpmiddelen die ik heb, en dat ik het privilege heb om toegang tot die hulpmiddelen te hebben.
Dankjewel Sara! 💖
Onze lieve lezer Figen aan het woord ✨
Figen Voortman, 40, Amsterdam, Beleidsadviseur, ik was 21 toen ik de diagnose adhd kreeg.
Hoi Figen! Wat voor informatie over adhd mis jij in het dagelijks leven?
Zoveel! Ik weet niet eens waar ik moet beginnen, maar als ik dan toch ergens een begin moet maken; medicatie. Iedereen denkt adhd=Ritalin. Vooral de vraag welke medicatie het beste past bij vrouwen met adhd, hoe werkt dat bij ons, hoe uit zich dat bij ons in combinatie met hormonen, et cetera. Ritalin kreeg ik op m’n 21e toen ik eindelijk uit mijn ‘lijden’ werd verlost na jarenlang op m’n rapport te hebben gelezen: “Figen is een hele slimme, creatieve en gezellige leerling. Ze kan hele mooie verhalen vertellen, maar ze heeft het vaak ook gezellig met anderen.” Met andere woorden, ik leid anderen af. NEE! Misschien moet je anderen aanspreken op dat zij zo snel afgeleid raken, want nu geef je mij het gevoel dat ik iets fout doe terwijl ik alleen maar zevens, achten en negens op m’n rapport heb. Nou goed, Ritalin dus… nooit goede begeleiding gehad, nooit geweten dat er andere medicatie bestond die ook anders werkte, maar leerde tegelijkertijd mijzelf en mijn hormonen als vrouw beter kennen. Ben inmiddels over naar Dex(amfetamine, red.). Topspul. 🙂
Waar vind je nu informatie over adhd?
Hoe kut ik het ook vind om te zeggen: online. Op Tiktok, Instagram, alle kanalen waar mensen ongelimiteerd en ongegeneerd informatie op kunnen plaatsen. Ondanks dat gen z’ers super cringe flmpjes maken, ben ik ze dankbaar voor alle ‘nieuwe’ begrippen die ik leer en inzichten die ik verder kan onderzoeken.
Wat voor onderwerpen wil je vaker lezen?
Over het neurologisch aspect: hoe werkt adhd? Of meer, wat ‘werkt’ niet. Wat is in overdrive, hoe voelt dat in een bepaalde week in je cyclus? En - kunnen we het ook wat minder vaak hebben over dat iedereen doet alsof ze super adhd zijn, zonder dat dit echt zo is? De werkelijke complexiteit raakt hierdoor ondergesneeuwd.
Waar heb je precies behoefte aan? Een handvat? Andere mensen aan het woord?
Aan herkenning en verdieping. Soms voelt het alsof alles over adhd oppervlakkig blijft. Tips als ‘maak een to do lijstje’, terwijl ik behoefte heb aan inzicht in hoe mijn brein echt werkt. Ik wil handvatten die verder gaan dan simpele tips en ik wil dat er ruimte is voor nuance. Ik hoor ook graag andere vrouwen, moeders, werkenden aan het woord die zich ook niet herkennen in het stereotype beeld van adhd. Niet alleen de chaos, maar ook de hyperfocus. Het verantwoordelijkheidsgevoel, het onzichtbare lijden. Ik hoop dat het voor de kinderen die hier nog ‘doorheen’ moeten, makkelijker wordt dan voor mij.
Wat zou je willen dat mensen weten over het onderwerp waarover je meer wil weten
Dat adhd bij vrouwen vaak niet herkend wordt, omdat we ons gedrag vaak aanpassen. Dat hormonen een grote rol spelen. Dat het invloed heeft op alles! Van hoe je denkt tot hoe je leeft. EN DAT WE FUCKING FANTASTISCH ZIJN. Creatief, scherp, gevoelig, intens, loyaal. Maar ook dat adhd zich bij iedereen anders uit, ondanks overeenkomsten. Er is niet één manier om ‘adhd te hebben’. Wat zo frustrerend is: zodra mensen weten dat je adhd hebt, denken ze ineens precies te weten je werkt. Alsof je altijd te laat bent, dingen nooit af maakt of standaard druk of chaotisch bent. Dus als ik wel een keer te laat kom ligt dat niet automatisch aan mijn adhd, sukkel. Ik ben gewoon ook een mens. En eerlijk, ik ken meer mensen zonder adhd die te laat komen, dan met. Dus stop met denken dat je het weet, start met luisteren en vragen stellen. Soms hoeven we dingen ook gewoon niet groter te maken dan ze zijn. Maar kom wel gewoon op tijd a.u.b.
Amen. Dankjewel Figen! 💖
TGIM 🎉
Stuur ons door 💌
Ken je iemand die deze nieuwsbrief zou waarderen? Stuur ze deze inschrijflink.
Wij gaan hierna lekker met zomervakantie. In september kun je weer een nieuwe editie verwachten.
👋🏽 Tot dan!